I dedicate this blog post to my friend/batchmate, Carlo Flores.
He is now in coma and is suffering from internal hemorrhage. Please pray for him and his doctors that they may be instruments of God and that they will be able to fix the problem, and that he will heal quickly. Guys, please…
Miss na miss ko na ‘to :(
April 1, 2012 - My birthday and our grad ball :-)
Minsan kasi nakakapagod na rin magpost dahil alam mo namang hindi kasayahan ang ibabahagi mo. I’m tired of feeling this way.
Ilang ulit ko na bang sinabi na ayaw ko na? Na titigal na ako? Sa pagkakaalam ko, sobrang daming beses na at Alam kong halos lahat ng yun Ay puro kasinungalingan. Hanggang ngayon siguro Hindi pa rin ako aayaw, Hindi pa rin ako titigil kung hindi nangyari yun. Sobrang nasaktan ako eh, Hindi dahil nagkasama sila. Nasaktan ako kasi Hindi niya ako tinanong, para bang hindi niya ako kaibigan, para bang wala lang yung lahat sa kanya. Nagpapasalamat na rin ako na nangyari yun. kasi kung hindi, Hindi ko malalaman kung anong klaseng tao ka. Ganyan ka pala. Hindi ko inakalang ganyan ang tingin mo sa mga tao. Hindi ikaw yung taong minahal ko. Ibang iba ko dun sa inakala kong lalakeng mahal ko. Goodbye.
Ang manhid mo. Sukdulan na ata ang kamanhidan mo. Hindi ko na Talaga alam kung anong gagawin ko. Sa tuwing pinipigilan ko ang sarili ko, mas lalo lang kitang minamahal. Ano pa bang gagawin ko, Ito kasi yung nararamdaman ko eh. Ayoko ng pigilan dahil Alam kong mas masasaktan Lang ako. Whalspdslatqykdfknsalslpdh
Hanggang dito na lang talaga siguro ako. Sabi nga ng friend ko, ginagawa niya akong bestfriend. Balewala na lang kasi ang feelings ko, hindi ka naman ganyan dati eh. Siya na lang kasi lagi eh. Ewan ko ba, obsessed ka na ata eh. Paulit-ulit yung mga kwento mo. Minsan, hindi ko alam kung magiging masaya ba ako kasi magkausap tayo lagi o magiging malungkot dahil siya na lang lagi ang pinag-uusapan natin. hate it. Manhid mo bro. Nakakainis ka. Nakakainis siya. Nakakainis kayo. Pero eto ang promise ko; nandito pa rin ako, makikinig pa rin sayo hanggang kaya ko. Kung saka sakaling hindi ko na kayahin, sorry na lang ha. Hanggang dun na lang talaga eh. Oo na, tanga na kung tanga. Ewan ko ba, sabi ko sa sarili ko hindi na ko magmamahal ng hindi ako mahal eh pero hindi mo rin naman kasi pwedeng pigilan ang puso mo sa pagpili ng mamahalin mo eh. Hindi ko naman pinagsisisihan yon pero sana kayanin ko pa.
Wala naman diba? Kahit naman ilang ulit kong sabihin sa’yo na mahal kita hindi mor in naman ako mamahalin e. Kaya ano pang silbi nang pagamin ko kung sa bandang huli magmumukha lang akong tanga dahil wala ka namang pakialam sa nararamdaman ko.
Wishing. Hoping. Dreaming. Praying. ♥
Theme designed by Kayla Guerrero of Tumblr.
